Maria Jerszow Pierwszy Dzieñ

Tytuł: Poezja jako poznanie. Studia z poetyki oglądu.
Autor: Robert Cieślak
Rok wydania: 2013

Miejsce wydania: Warszawa
Wydawca: Imprint
Wydanie: I
ISBN: 978-83-64299-01-8

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 189
Format: 125x195

Poezja jako poznanie

Robert Cieślak

Leśmian, Tuwim, Iwaszkiewicz, Lechoń, Wierzyński, Miłosz, Herbert, Lipska, Oszajca

34,90 zł
29,00 zł

Opis

W rozmowie o poetyce oglądu chodzi o takie rozpoznanie świata poetyckiego, dla którego doświadczenie wzrokowe jest punktem wyjścia dla tworzywa językowego, gdzie doznania zmysłowe stanowią początek i podstawę pracy wyobraźni. Oglądowość tekstu literackiego jest zatem wypadkową językowo wyrażonych, wcześniej postrzeżonych obrazów oraz podobnie konkretyzowanych przestrzeni. Jest ona także efektem zdolności tworzenia własnego imaginarium, komponowanego w podróży, stanowiącej podstawę naocznego doświadczania świata i budowania tożsamości.
Teksty zebrane w monografii poświęconej poetyce oglądu są dowodem stałego zainteresowania autora metodami interpretacji poezji w kontekście filozofii poznania i psychologii widzenia. Są także jednolitą, podporządkowaną tytułowemu problemowi, charakterystyką wybranych aspektów twórczości Bolesława Leśmiana, skamandrytów, Czesława Miłosza, Zbigniewa Herberta, Ewy Lipskiej i Wacława Oszajcy.

Robert Cieślak

(ur. 1965) – literaturoznawca, kulturoznawca, medioznawca i dziennikarz, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego. Zainteresowania badawcze: poezja polska XX wieku, pogranicza i korespondencje sztuk, historia i teoria teatru, przemiany mediów po 1990. Uprawia krytykę literacką i teatralną. Opublikował m.in. Oko poety. Poezja Tadeusza Różewicza wobec sztuk wizualnych (1999); Poezja wobec kryzysu władzy wzroku. Studia o słowie, obrazie i percepcji (2006); Teatr Anny Augustynowicz (2011); Pamięć – obraz – percepcja. Szkice o poezji Tadeusza Różewicza (2013) oraz Teatr – miejsce uwodzenia (red., 2010); Teatr wśród mód (red., 2011); Instrumentarium teatru. Brzmienia sceny (red., 2012); Teatr w kryzysie (red., 2013).

Fragment tekstu

Zalew obrazowości w kulturze (w ikonosferze) osłabia zdolność widzenia. Opisanie świata w perspektywie okulocentrycznej w coraz mniejszym stopniu pozwala ten świat zrozumieć.
Wydaje się zatem, że próba odpowiedzi na pytanie o sposób prezentowania doświadczenia wzrokowego (jako zespołu zmysłowych danych postrzeżeniowych) we współczesnym tekście literackim, powinna lokować się na przecięciu kilku równoległych, przeprowadzanych palimpsestowo analiz. Językowe wykładniki oglądowości są bowiem rodzajem reprezentacji danych zmysłowych. W istocie jest tak, że to one dopiero są dostępnym nam świadectwem podmiotowego poznania, konkretyzacją obrazu uchwyconego intelektualnie na scenie świadomości transcendentalnej. Świadectwo takie nie jest więc niczym innym, jak dowodem na to, że poezja powstająca – co oczywiste – w wyniku złożonych procesów poznawczych podmiotu jest także sposobem wyrażania wyników tychże procesów i w tym rozumieniu jest poznaniem. Dlatego zadaniem, jakie stawiam sobie w tej książce, jest nie tyle opis samej metody takiej interpretacji, ile przedstawienie na konkretnych przykładach efektów analitycznych dociekań, które można streścić w prostych pytaniach: „co widzą poeci?” oraz „jak zdolność takiego a nie innego widzenia wpływa na tekst literacki?”

Skocz na górę

Newsletter

Zapisz się