Alfried Längle - Żyć z sensem - praktyczne wprowadzenie do logoterapii

Tytuł: Żyć z sensem. Praktyczne zastosowanie logoterapii
Autor: Alfried Längle
Rok wydania: 2016
Miejsce: Warszawa
Wydawca: Wydawnictwo Barbelo
Wydanie: I
ISBN: 978-83-64299-26-1

Tytuł oryginału: Sinnvoll leben. Eine praktische Anleitung der Logotherapie
Przekład: Rafał Kowalski

Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 288
Format: 150x230

Żyć z sensem

Alfried Längle

Praktyczne zastosowanie logoterapii

Już wkrótce!

Opis

Praktyczna i zdolna wiele zmienić w ludzkim życiu książka wybitnego austriackiego psychologa i psychoterapeuty. Autor prowadzi czytelnika przez szereg pytań i zagadnień pomagających zbliżyć się do indywidualnej odpowiedzi na fundamentalne pytanie o sens. Wspaniałe w podejściu Längle'a jest to, że nie obciąża nas jakimś wielkim, abstrakcyjnym „Sensem”, przed którym powinniśmy nabożnie i potulnie uklęknąć. Zamiast tego, w duchu analizy egzystencjalnej, prowadzi nas do odkrycia “mniejszych”, a zarazem bardziej dostępnych, osobistych sensów. Autor wskazuje czytelnikowi efektywne „drogi do sensu”. Zwraca uwagę na indywidualny wymiar odpowiedzi na pytanie „po co?", na dynamiczny charakter tej odpowiedzi oraz fakt, że sens „bywa pełen niespodzianek” i często wiąże się z poczuciem niepewności i niekompletności. Książka uwrażliwia nas na zagadnienie sensu, uczy wykorzystywać okazje do odnalezienia sensu ukryte w codziennych sytuacjach (także tych trudnych, a nawet dramatycznych i wypełnionych cierpieniem) oraz wskazuje jak pokonać czyhające na tej drodze pułapki, takie jak uzależnienie od sukcesu, poczucie winy, nadmierna odpowiedzialność bądź ucieczka od odpowiedzialności, czy też niezdolność do konfrontacji z przemijalnością wszystkiego co istnieje. Tekst książki uzupełniają przykłady z indywidualnej praktyki terapeutycznej autora, praktyczne ćwiczenia oraz poetycko-medytacyjne w swym charakterze teksty do namysłu.

O autorze

Alfried Längle był uczniem i bliskim współpracownikiem Viktora Frankla – austriackiego neurologa i psychiatry, który przeżył Auschwitz i tam, pracując ze swoimi współwięźniami, odkrył jak fundamentalne znaczenie ma w naszym życiu pytanie o sens. Pytanie to było zdaniem Frankla decydujące dla ludzkiej woli przeżycia. Umiejętność konfrontacji z tym pytaniem może również stanowić podstawę przezwyciężenia całego szeregu zaburzeń nękających współczesnego człowieka żyjącego często w próżni bezsensu, takich choćby jak neurozy, depresja czy zachowania kompulsywne. W centrum rozwiniętej przez Frankla logoterapii znajduje się właśnie wykorzystanie ludzkiej „woli sensu”, często zdominowanej przez „wolę przyjemności” bądź „wolę siły”. Alfried Längle rozwija myśl swojego nauczyciela zarówno na gruncie naukowym, jak i praktycznym.

Fragment tekstu

Widzieć sens, to objąć świadomością całość. Odłamki rzeczywistości łączymy duchowym spoiwem poznania lub odczuwania w szerszy obraz, który zaprasza nas, abyśmy odnaleźli siebie w tej poszerzonej perspektywie. Z tego co niezobowiązujące rodzi się relacja, stosunek do sytuacji, rzeczy lub człowieka. Sens to ostatecznie nasz azyl, w którym wciąż próbujemy znaleźć schronienie. Sens rozumiany jako odpowiedź na pytanie „po co?” przenosi nas stale z sytuacji pełnej ograniczeń do szerszego wymiaru, z poziomu którego może on dopiero zostać naprawdę zrozumiany. Formalnie, z punktu widzenia tych rozważań, nie ma żadnego znaczenia, czy człowiek dostrzega ostatecznie swój szerszy wymiar w Bogu, czy w czymś innym, na przykład w jakiejś wspólnocie albo idei. Z punktu widzenia sensu ważna jest jedynie świadomość, że możemy zrozumieć samych siebie wyłącznie wtedy, gdy postrzegamy siebie w kontekście większej całości.



Mogę mieć w życiu wszystko co dobre:
zdrowie, bogactwo, doświadczenia i relacje.

Może mi też wszystkiego brakować:
zdrowia, środków materialnych, powodzenia i związków z innymi.

Zawsze jednak pozostaje żywe to samo pytanie:
Po co żyję? Czemu służy moje życie?
Czy jest coś sięgającego dalej niż mój plan, większego niż przyjemność
i szerszego niż mój horyzont?
Nasza dusza tęskni za bezkresem, pragnie wznieść się ponad szczyty.

Czy moje życie jest czymś więcej niż tylko mną?
Czy mogę  się w czymś zatracić, świadomie uwolnić się od siebie,
przemienić siebie i ponownie siebie odnaleźć w innym wymiarze życia?
W jakimś „Ty”, „ My” lub „Wy”
wydać owoc w Życiu,
miłości,
wyborach,
czynach?

Kto nie widzi większej całości,
ten nie dostrzeże sensu.


 

Skocz na górę

Newsletter

Zapisz się